Wie door een bos wandelt, ziet het steeds vaker: omgevallen stammen, afgebroken takken en halfvergane boomresten die ogenschijnlijk achteloos zijn blijven liggen. Waar vroeger het bos “opgeruimd” werd, laten bosbeheerders tegenwoordig dood hout juist liggen. En dat is geen nalatigheid, maar een bewuste keuze. Want dood hout… leeft.

Van opruimen naar laten liggen

In het verleden werd dood hout vaak verwijderd uit bossen. Het paste in een tijd waarin bossen vooral economisch werden benut: houtproductie stond centraal en een “net” bos werd gezien als gezond en veilig. Dood hout werd bovendien geassocieerd met ziektes en plagen.

Tegenwoordig weten we beter. In natuurlijke bossen vormt dood hout een essentieel onderdeel van het ecosysteem. Het is een bron van leven, voedsel en schuilplaatsen voor talloze organismen. Door dood hout te laten liggen, krijgt het bos de kans om weer een stukje natuurlijker en rijker te worden.

Een schatkamer voor biodiversiteit

Dood hout is een ware hotspot voor biodiversiteit. Het vormt een leefgebied voor een enorme variatie aan organismen, van microscopisch klein tot duidelijk zichtbaar.

Dood hout leeft

Mossen en korstmossen

• Mossen zijn kleine plantjes die water en voedingsstoffen direct opnemen via hun bladeren. Ze houden van vochtige omstandigheden en vormen vaak zachte, groene tapijten. Enkele oorbeelden van Mossen; Gedraaid knikmos, Gewoon sterrenmos, Fraai haarmos en Groot laddermos. Deze soorten gedijen goed op vochtige, beschutte plekken zoals rottend hout.
• Korstmossen (zoals Bekermos, het Heidestaartje en de Dove heidelucifer) zijn geen planten, maar een symbiose tussen een schimmel en een alg of bacterie. Ze groeien vaak op schrale plekken en kunnen extreme omstandigheden verdragen.

Tijdens een voorjaarswandeling door het Rysterbosk liet de natuur zich van haar meest levendige kant zien. Het bos ontwaakt uit de winterrust: frisgroene knoppen verschijnen aan bomen en struiken, en overal klinkt het geluid van vogels die hun territorium afbakenen en zich voorbereiden op het broedseizoen.

Roodborst

Zaterdag 21 maart werd in het MFC de Skeakel in Oudega DFM de eerste editie van de Bandwedstrijd  gehouden. Met als inzet een optreden op het hoofdpodium tijdens het Misdzomerfeest. De winnaar mag drie kwartier optreden op dit feest op 5 en 6 juni in Harich.

Aan de contest deden vier bandjes mee; The Cube, De Faurbân, Tessataron en End of the Line.

De jury bestond uit vier personen: Melissa Pander, winnares van Liet '23, twee bestuursleden van het Midzomerfestival, Steven Bouma en Peter de Bruin, en muzikant en geluidstechnicus Egbert Mulder. 

De jeugdband De Fryske Rackers was de eerste die een paar nummers speelden. De bandleden zijn tussen de 11 en 14 jaar jong. De drummer speelde pas een paar weken in de band. Het klonk fantastisch. De grootouders, vaders en moeders waren zichtbaar trots.

De Fryske Rackers

Na het optreden van de jeugdband volgden The Cube, End of the Line uit Toppenhuzen, Tessataron en tot slot De Foarbân. Elke band speelde ongeveer 30 minuten. Tussendoor was er muziek van DJ Willem Rinkema.

Première film Nationaal Landschap Zuidwest Fryslân in Warns

De film laat in een kwartier met beelden en animaties de grote variatie en ontstaansgeschiedenis van het landschap zien. 

In Doarpskultuerhus De Spylder in Warns ging de film Uniek Veelzijdig over Nationaal Landschap Zuidwest Fryslân in première.